W pierwszych powojennych latach zaszły poważne zmiany w polskim życiu kulturalnym. Ich przyczynami były straszliwe straty wojenne, przesunięcia granic, migracje, a przede wszystkim wprowadzenie nowego ustroju. Komuniści starali się umacniać swoją władzę, stosując reglamentację żywiołowych dążeń społecznych i twórczych oraz lansując masowość kultury poprzez upowszechnianie oświaty i likwidację analfabetyzmu, tak by spośród najmniej wykształconych dotąd warstw rekrutować posłusznych zwolenników. Plan ich pozyskiwania udał się władzom doskonale, o czym możemy się przekonać, analizując zamieszczoną poniżej tabelę. Jest to ewidencja członków GRN z 1953 r. Wśród zatrudnionych są zaledwie trzy osoby, które ukończyły szkołę średnią[1].

TABELA. 19

      Podobnie przedstawiało się wykształcenie sołtysów gminy[2].

TABELA 20

          Za prawidłowy rozwój oświaty odpowiedzialna była Komisja Oświatowa, w który skład wchodził wójt, kierownicy szkół oraz trzech członków niezależnych[3]. Zadaniem komisji było m.in. przeprowadzanie inspekcji w szkołach i bibliotekach, a także urządzanie pogadanek z dziećmi.